13 May 2013

An (Sıcak Çikolata)

Biz küçükken sırayla kazanırdık
Önce ben, sonra sen;
Egomuzu daha küçük bir şeyle tatmin ederdik,
Büyüklere nazaran

Ama zordu bizim oyunlarımız.
Bu yüzden düşe kalka oynardık
Bir haykırışla anlaşılırdı yaralandığımız
Çoğu zaman

Başta kapıları açmak;sonra ışıkları yakmak
Bir süper kahraman gücü gerektirirdi
Sonunda yakardık ışıkları, açardık kapıları
Dünyalar bizim olurdu o an

Büyüklerin karmaşalarından uzak diye
Toz pembe denirdi aslında turuncu olan hayatlarımıza
Oysa bizim de acılarımız vardı
Gerçi en büyük acımız, dizimin yarasıydı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarda argo ve benzeri kelimeler kullanmamaya dikkat ediniz.
Türkçenin imla kurallarına uymaya özen gösteriniz.
+18 içerikli yorumlar yapmayı aklınızdan geçirmeyiniz.
Facebook ve Twitter Türkçesiyle yazılmış; k ve v harfleri yerine q,w,x harfleri kullanılan yorumlar okunmadan silinecektir.