23 Nis 2013

Kader (Düş Kraliçesi)

Gittikçe uzayan bir yol...
Yada bir masal...
Belki de kabus...
Veya bir efsane...
Belki bir dakika sonra bitecek,
Belki yetmiş yıl...
Garanti yok...
Çeşitli yokuşlar,güçlükler,zorluklar...
Ardından gelen sevinçler,kolaylıklar,mucizeler...
Doğum ve ölüm arasında tek bir çizgi...
Başı ve sonu belli ama önemli olan o arayı kayda değer bir biçime sokmak...
Mutlaka vardır böyle insanlar... 
Aslında insan olarak hepimiz böyleyiz...
Belirli zorlukları aşıyor,
Küçük mucizeler yaşıyoruz...
Mesela 1999 Gölcük depreminden sağ çıkan minik bir bebek...
Ya da çocukluğuna dair kalan tek anısını,
Arkadaşını bir kez daha,
Ama bundan sonra asla kaybetmeyeceğine söz vererek yeniden bulan bir kişi...
Veya çok istediği bebeğinin ikiz olduğunu öğrenen bir anne...
Herkes hayatta minik mucizeler yaşar.
Ama bazı insanlara hayat erkenden vurur tokadını...
1-0 yenik başlatır bu maceraya...
Erkenden dört duvar arasına hapseder...
Kimi çocuk olmasına rağmen mahkeme salonunda sanık sandalyesinde oturur,
Kimi onu terk eden ailesi yüzünden yetimhanede büyür...
Bu aslında hiçbirinin suçu değildir.
Bunun suçlusu kaderdir.
Hayat insanların bazılarını seçer ve onları derin bir sınava sokar.
Bir kısmı 'Alın yazım' der.
Bir kısmı 'Kaderim bana bunları yaptı fakat şimdi sıra bende artık kaderim benim ellerimde' der.
İşte böyle diyenler daima kazananlardır.
Ne olursanız olun, 
Kader,sizin onu yazmanızı bekler.
Eğer; siz onu yazmayı beceremezseniz o sizin dört duvarınızı örer.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarda argo ve benzeri kelimeler kullanmamaya dikkat ediniz.
Türkçenin imla kurallarına uymaya özen gösteriniz.
+18 içerikli yorumlar yapmayı aklınızdan geçirmeyiniz.
Facebook ve Twitter Türkçesiyle yazılmış; k ve v harfleri yerine q,w,x harfleri kullanılan yorumlar okunmadan silinecektir.