15 Nis 2013

Hayallerim Var-dı

Benim hayallerim var... Var-dı. Eskiden. Birkaç hafta öncesine kadar... Bana herkes bu hayalimden vazgeçmemi, bir işe yaramayacağını söyleyene kadar böyleydi en azından... Benim hayalim, öğretmen olmaktı. Öğretmen olacak ve yüzlerce öğrencimle beraber eğlenecektim. Onlar sayesinde asla büyümeyecek ve hep gülümseyecektim. Çünkü ben büyümek istemiyorum. Çünkü büyüyenlerin güldüğünü hiç görmedim. Ama şimdi bu hayalim elimden alındı. Çünkü birileri benim hayalimi sırf daha avantajlı diye elimden çaldı. Tembellik yapmak için... Ayda iki buçuk milyar alıp bir de üç ay tatilleri olsun diye... Bir süre sonra , kısa bir süre sonra olan her şeyi monotona bindirip dersleri asla anlamayacakları kişilere öğretmek için çırpınıp  durmak için. En azından çırpındığına inanmak için... Öğretmen oldular çünkü asıl meslekleri işe yaramıyor. Çünkü başkalarının hayalleri umurlarında değil. Çünkü... Daha bir sürü çünküsü var.

 Ben sizin gibiler yüzünden, öğretmen olmayan buna yeteneği bulunmayan  ve sadece öğretenler yüzünden hayallerimden vazgeçmek zorunda kaldım. Çünkü öğretmen fazlalığı nedeniyle atama yapılmıyor ve daha sınava bile girmemiş olan ben üniversiteyi kazanıp da bitirene kadar şimdinin en az 5 katı daha fazla bekleyen insan olacak. Onların arasından sıyrılıp çıkmam ve diğer hayallerimi gerçekleştirebilmem çok zor... Fakat işin özü bu çok daha zor... Hayallerimi seviyorum çünkü ben. Öğrencilerimle ilgilenecektim. Unutamayacakları bir öğretmen olmak için çabalayacaktım. Yanlış olanlara doğru olmanın yollarını gösterecektim ve öğreten değil öğretmen olacaktım ben. Elimdeki kocaman dosyamda bütün sınıflarımın ders notlarını taşıyacak ve oradan yazdıracaktım. Onlarla beraber ders çalışacaktım, onlarla beraber gülebilecektim. Büyümeyecektim çünkü onlar da büyümeyeceklerdi.

 Bazı insanlar, öğretmenlik diploması olmamakla beraber emeklilik yaşı geldiği halde öğretmenliğe devam ediyor. Ne için? Bunun bencillikten başka ne açıklaması var? Öğrencilerini seviyormuş! Ciddi olun biraz. Öğretmen diploman olmadığı halde sadece yapmak için yaptığın bu meslekte onları sevmeye nasıl yer ayırabiliyorsun? Bencilliğinden yer kalabiliyor mu gerçekten? Senin nefsin yüzünden ben hayallerime ulaşamayacağım. Onları asla gerçekleştiremeyeceğim ve hayatım boyunca büyümeye mahkum olacağım. Büyümenin anlamını biliyorsun değil mi? Biraz önce açıkladım. Bilmen gerek. Asla gülemeyeceğim ve bunun nedeni sen ve senin gibi benciller olacak. Fakat bedelini ödeyen ben olacağım. Bu nasıl bir adalet böyle? Ben bu kadar çalışmayı, bu kadar didinmeyi mutsuz olmak için mi yapıyorum? Her gece kurduğum hayalleri başkaları çiğnesin diye mi kuruyorum? Birilerinin vurdumduymazlığının cezasını neden ben ödüyorum? Bana açıklamanızı istiyorum... Bana açıklayın ve acılarıma son verin...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarda argo ve benzeri kelimeler kullanmamaya dikkat ediniz.
Türkçenin imla kurallarına uymaya özen gösteriniz.
+18 içerikli yorumlar yapmayı aklınızdan geçirmeyiniz.
Facebook ve Twitter Türkçesiyle yazılmış; k ve v harfleri yerine q,w,x harfleri kullanılan yorumlar okunmadan silinecektir.